درمان درد C1-C2

درمان درد C1-C2

به این محتوا چه نمره ای می دهید؟

درمان درد C1-C2 در قسمت فوقانی گردن معمولاً غیر جراحی است. در موارد نادری که 3 ماه درمان، درد را کاهش نداده باشد، یا اگر بی‌ثباتی ستون فقرات ، نخاع یا ریشه عصبی را تهدید کند، ممکن است جراحی توصیه  شود.

به طور معمول، بهبودی پس از درمان غیرجراحی C1-C2 8 تا 12 هفته طول می کشد.

روش غیر جراحی برای درمان درد C1-C2

برخی از روش های غیرجراحی رایج برای درمان درد C1-C2 عبارتند از:

دارو

هم داروهای بدون نسخه (OTC) و هم داروهای تجویزی به تسکین آسیب مهره‌ها و درد عصبی کمک می کنند. داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای و شل کننده‌های عضلانی نمونه‌هایی از داروهای مسکن مورد استفاده برای این آسیب‌ها هستند. انواع داروهای ضد درد اپیوئیدی ممکن است برای مدت کوتاهی برای جلوگیری از خطر اعتیاد تجویز شوند.

بی حرکتی

استفاده از یقه سفت گردن یا بریس‌های سر و گردن مانند بریس هاله توراسیک یا بی‌حرکتی استرنو-اکسیپیتو-فک پایین در شکستگی و یا دررفتگی مهره‌های C1-C2 استفاده می‌شود. این روش درمانی از حرکت گردن در هر جهت جلوگیری می کند و در عین حال هم ترازی مناسب سر و گردن را حفظ می‌کند و در نتیجه فشارهای وارده بر مهره‌های آسیب دیده را کاهش می‌دهد.

فیزیوتراپی

این روش به تقویت عضلات اطراف مهره‌ها و بهبود وضعیت بدن کمک می‌کند. فیزیوتراپی سطح مهره C1 و مهره C2 ممکن است به حفظ تعادل سر و گردن کمک کند و در نتیجه از خطر افتادن جلوگیری کند.

دستکاری کایروپراکتیک

دستکاری ستون فقرات گردنی از طریق تنظیم کایروپراکتیک ممکن است به تسکین درد ناشی از C1-C2 کمک کند. با این حال، این درمان ممکن است در مواردی که ثبات C1-C2 به خطر بیفتد توصیه نمی‌شود.

کشش

به کشش ویا تنظیم مجدد ستون فقرات برای کاهش فشار مستقیم عصبی و استرس در سطوح مهره اشاره دارد. کشش C1-C2 ممکن است به کاهش فشرده سازی عصب مهره C2 کمک کند. کشش مهره‌های گردنی یک روش معمول توصیه شده برای بزرگسالان و کودکان است. نتایج اغلب به تسکین درد کوتاه مدت محدود می‌شود. کشش می تواند به صورت دستی یا توسط دستگاه های کشش ستون فقرات اعمال شود

تزریق داروهای ضد التهاب

تزریق داروهای ضد التهاب یا کاهش درد مانند کورتیکواستروئیدها در فضای اپیدورال یا مفصل آتلانتواکسیال در C1-C2 معمولاً تحت هدایت فلوروسکوپی (اشعه ایکس) با رنگ کنتراست رادیوپاک انجام می‌شود. مطالعات نشان داده اند که 80 درصد موارد پس از درمان با این تزریق‌ها، بیش از 50 درصد درمان درد C1-C2 را تجربه می‌کنند.

چندین درمان غیرجراحی دیگر برای درد بالای گردن نیز ممکن است امتحان شود، مانند طب سوزنی یا تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS).

کلینیک درد مهرگان هم به عنوان برترین کلینیک ایران پیشرو در درمان این نوع دردها با شیپه نوین و بدون جراحیست که می‌توانید از طریق ویزیت غیر حضوری گردن مشکلات خود را با ما در میان بگذارید و متخصصین کلینیک درد مهرگان در کپتاه‌ترین زمان به مشکل شما پاسخ خواهند داد.

درمان جراحی برای C1-C2

جراحی در سطح مهره‌ها و یا ستون فقرات C1-C2 معمولاً در یک یا چند مورد از موارد زیر در نظر گرفته می‌شود:

  • هنگامی که رباط عرضی – رباطی که مهره های C1 و C2 را در کنار هم نگه می‌دارد تا حدی یا کامل پاره شود. این نوع آسیب منجر به ناپایداری شدید مفصل C1-C2 می شود.
  • تکه‌ای از استخوان جدا شده و روی رباط پاره شده باقی می‌ماند و در نتیجه شکستگی ناشی از برداشتن رخ می‌دهد.
  • آسیب مهره‌ای عصب نخاعی C2 را تحریک یا آسیب می‌رساند.
  • تنگی یا تنگ شدن سوراخ مهره‌های C1-C2 به عروق خونی و یا اعصاب نخاعی آسیب می‌رساند.

روش‌های جراحی مورد استفاده در سطوح مهره‌های C1-C2

فیکساسیون مهره‌های C1-C2

این جراحی معمولا در پشت ستون فقرات گردنی انجام می‌شود. مهره‌های شکسته با سیم، صفحه و پیچ در کنار هم ثابت می‌شوند. این جراحی سطح بالایی از ثبات را برای مهره‌های آسیب دیده فراهم می‌کند. تسکین درد ناشی از این روش معمولاً در بیشتر موارد دیده می‌شود، اگرچه برخی از بیماران ممکن است درد گردن با شدت کم و متناوب را تجربه کنند.

لامینکتومی یا برداشتن قسمت پشتی یا خلفی قوس مهره C1

این جراحی به کاهش فشردگی نخاع در ناحیه C1 به دلیل تشکیل بیش از حد استخوان و در نتیجه تنگی C1 کمک می‌کند. پایداری C1 به دست آمده از این روش خوب است و در بیشتر موارد با کاهش درد و سایر علائم همراه است

ادنتوئیدکتومی ترانسپورال

برداشتن لامیناها با جراحی است. این روش زمانی انجام می‌شود که لامیناها به شدت جابجا شده و طناب نخاعی را فشرده می‌کنند. به طور معمول، ادغام C1-C2 با این روش انجام می شود.

به طور کلی، جراحی برای فیوژن C1-C2 منجر به کاهش بیشتر دامنه حرکتی چرخشی سر در مقایسه با سایر سطوح گردن می‌شود.

مانند تمام جراحی‌ها، خطر کمی برای عوارض جدی مانند خونریزی بیش از حد، واکنش آلرژیک، عفونت و غیره وجود دارد. بسته به روش جراحی و شدت آسیب، بهبودی ممکن است چند ماه طول بکشد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

به بالای صفحه بردن