مرور رده

كمر

کمر درد یکی از شایع ترین علل مراجعه بیماران به کلینیک هاست. تقریبا تمام افراد در طول عمر خود حداقل یک بار کمردرد را تجربه کرده اند.

کمر درد ممکن است دردی طولانی مدت و پایدار و یا ناگهانی و شدید باشد. کمردرد حاد به طور ناگهانی اتفاق می افتد و معمولا از چند روز تا چند هفته طول می کشد.

اگر کمر درد بیش از سه ماه طول بکشد، کمر درد مزمن نامیده می شود. مصرف داروهای ضد درد و استراحت می تواند برای کمر درد کمک کننده باشد. با این حال، ماندن در رختخواب بیش از 1 یا 2 روز می تواند آن را بدتر کند.

درمان کمر درد بستگی به نوع درد و آنچه که باعث آن می شود، دارد. ممکن است شامل کمپرس های گرم و یا سرد، ورزش، دارو، تزریق، مکمل های درمانی و گاهی جراحی باشد.

✅ زمان مراجعه به پزشک

برخی کمردرد ها به تدریج با درمان خانگی و مراقبت از خود، معمولا ظرف دو هفته بهبود می یابند. اگر کمر درد شما شدید باشد یا بعد از سه روز بهبود نیابد، بهتر است یه یک پزشک مراجعه کنید.

اگر درد شما ویژگیهای زیر را دارد، حتما با پزشک خود تماس بگیرید:

❇ شدید است و با استراحت بهبود نمی یابد.

❇ به یک یا هر دو پا انتشار پیدا کرده است، به ویژه اگر درد به زیر زانو نیز انتشار پیدا کرده است.

❇ باعث ضعف، بی حسی یا سوزن سوزن شدن در یک یا هر دو پا شده باشد.

❇ همراه با کاهش وزن غیر قابل توضیح باشد.

✅ علت کمر درد

کمر درد ممکن است به طور ناگهانی و کمتر از شش هفته (حاد) ایجاد شود. که این ممکن است ناشی از سقوط یا بلند کردن جسم سنگین باشد. کمر دردی که بیش از سه ماه طول می کشد (مزمن) کمتر از کمر درد حاد شایع است.

اغلب کمر دردها بدون علت خاصی اتفاق میافتند  که پزشک می تواند با یک آزمایش یا عکس از کمر، علت آن را تشخیص دهد. شرایطی که معمولا با کمر درد مرتبط هستند، عبارتند از:

– فشار عضله یا رباط

بلند کردن مکرر اجسام سنگین یا حرکتی ناگهانی ممکن است به عضلات کمر و رباط های نخاعی فشار وارد کند.

اگر در وضعیت فیزیکی ضعیف هستید، فشار ثابت روی کمر ممکن است موجب اسپاسم عضلانی دردناک شود.

– دیسک های ترک خورده یا بیرون زده

دیسک ها به عنوان بالشت بین استخوان ها (مهره ها) در ستون فقرات عمل می کنند. مواد نرم در داخل یک دیسک می تواند پاره يا بیرون زده شود و بر روی يک عصب فشار وارد کند. با این حال، می توانید یک دیسک ترک خورده و یا بیرون زده داشته باشید که باعث کمر درد نشود. بیماری دیسک اغلب به طور تصادفی هنگام عکس گرفتن با اشعه ی ایکس از ستون فقرات به دلایل دیگر تشخیص داده می شود.

– آرتروز

استئوآرتریت می تواند بر پایین کمر تاثیر بگذارد. در بعضی موارد، آرتروز در ستون فقرات می تواند منجر به محدود شدن فضای اطراف نخاع شود، وضعیتی که تنگی کانال نخاعی نامیده می شود.

– بی نظمی های اسکلتی

اگر انحناهای ستون فقرات غیر طبیعی باشد، ممکن است کمر درد رخ دهد. اسکولیوز، وضعیتی است که در آن ستون فقرات شما به یک طرف منحرف می شود و این ممکن است منجر به کمر درد شود.

– پوکی استخوان

اگر استخوان های شما شکننده باشند، در مهره های ستون فقرات ممکن است شکستگی های متداولی  ایجاد شود.

درمان

اغلب کمر درد حاد با چند هفته درمان خانگی بهبود می یابد. داروهای ضد درد و استفاده از کمپرس گرم یا سرد ممکن است بسیار مفید باشند. استراحت در تخت زیاد توصیه نمی شود.

فعالیت های خود را تا اندازه ای که  می توانید تحمل کنید، ادامه دهید. فعالیت های سبک مانند پیاده روی و فعالیت های روزمره زندگی خود را انجام دهید.

فعالیت هایی که باعث افزایش درد می شوند را متوقف کنید، اما به علت ترس از درد از فعالیت های خود اجتناب نکنید. اگر کمر درد با درمان های خانگی بعد از چند هفته بهبود نیابد، پزشک ممکن است داروهای قوی تر یا سایر داروها را پیشنهاد کند.

درمان دارویی دیسک کمر

بسته به نوع کمر درد، پزشک ممکن است موارد زیر توصیه کند:

دارو های ضد درد بدون نسخه

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند داروهای ایبوپروفن یا ناپروکسن سدیم ممکن است به کمر درد حاد کمک کنند.

آرامبخش های عضلانی

اگر درد خفیف تا متوسط ​​کمر با داروهای ضد درد بهبود نبابد، پزشک ممکن است یک آرامبخش عضلانی تجویز کند. آرامبخش های عضلانی می توانند باعث سرگیجه و خواب آلودگی شوند.

تسکین دهنده های موضعی درد

این داروها شامل کرم یا پماد هستند که به ناحیه ای که درد می کند باید مالیده شوند.

مسکن ها 

بعضی از داروها مانند کدئین یا هیدروکودون ممکن است برای مدت کوتاهی با نظارت دقیق پزشک مورد استفاده قرار گیرند.

داروهای ضد افسردگی

برخی از انواع داروهای ضد افسردگی، مخصوصا داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای مانند آمیتریپتیلین، برای برخی از انواع کمر درد مزمن، استفاده می شوند.

تزریقات

اگر سایر اقدامات درد شما را تسکین ندادند و درد به پاها نیز انتشار پیدا کرده است، پزشک ممکن است کورتیزون (دارو ضد التهابی) یا داروهای خفیف را در فضای اطراف نخاع (فضای اپیدورال) تزریق کند. تزریق کورتیزون به کاهش التهاب در اطراف ریشه های عصبی کمک می کند، اما کاهش درد معمولا کمتر از چند ماه طول می کشد.