دسته بندی ها: لگن

2 آذر 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

آیا درمان خانگی سیاتیک موثر است؟

درد سوزشی و سنگینی که در پای خود از سیاتیک احساس می‌کنید می‌تواند ناتوان کننده‌باشد. در حالی که علائم سیاتیک معمولاً بدون نیاز به درمان شدید پزشکی برطرف می‌شوند، ممکن است بیش از یک ماه طول بکشد تا درد کاهش یابد و توانایی شما برای انجام فعالیت‌های روزانه را محدود کند. چندین روش خودمراقبتی را می‌توان در درمان خانگی سیاتیک امتحان کرد. در حالی که برخی از درمان‌ها صرف‌نظر از تشخیص پزشکی شما به تسکین موقت کمک می‌کنند، برخی دیگر مستقیماً علت زمینه‌ای را هدف قرار می‌دهند.

درمان خانگی سیاتیک برای تسکین فوری درد

این ایده خوبی است که به محض عود سیاتیک خود را درمان کنید. برای تسکین فوری، یک یا چند مورد از نکات زیر را امتحان کنید.

 یخ‌ درمانی در قسمت عقب لگن

یخ درمانی می‌تواند به کاهش فوری درد حاد و سوزان سیاتیک شما کمک کند. هنگامی که یخ درمانی را روی لگن عقب خود (ناحیه ریشه های عصب سیاتیک خود) اعمال می‌کنید، دمای خنک کننده به منقبض شدن رگ‌های خونی و کاهش جریان خون کمک می‌کند و باعث ایجاد یک اثر بی‌حس کننده و کاهش فوری درد می‌شود. یخ درمانی همچنین به خنک شدن فیبرهای عضلانی شما کمک می‌کند و اسپاسم عضلانی را کاهش می‌دهد.

استفاده از یخ در درمان خانگی سیاتیک آسان است. یک کیسه سبزیجات یخ زده را از فریزر خود بردارید یا به سادگی چند تکه یخ را در یک حوله ضخیم بپیچید. حتما از یخ درمانی به طور متناوب برای حدود 15 دقیقه در هر بار با وقفه 2 ساعته بین برنامه‌های متوالی استفاده کنید. برای جلوگیری از آسیب مستقیم پوست، یک حوله یا مانع پارچه‌ای بین سطح پوست و کیسه یخ قرار دهید.

از داروهای ضد‌درد موضعی استفاده کنید

پمادها، کرم‌ها یا ژل‌های حاوی متیل سالیسیلات، منتول، ترولامین سالیسیلات، کپسایسین، کافور و یا کانابیدیول (CBD) به دلیل اثر موضعی‌شان می‌توانند به تسکین فوری کمک کنند. داروها با تغییر جریان خون در ناحیه درد عمل می‌کنند تا اثر بی‌حسی ایجاد کنند و به کاهش التهاب کمک کنند.

داروهای موضعی به راحتی بدون نسخه در دسترس هستند و برای خرید نیازی به نسخه پزشک ندارند. مقدار توصیه شده را روی لگن پشت خود بمالید و به آرامی ناحیه را ماساژ دهید. هنگام استفاده از داروهای موضعی از استفاده از یخ یا گرما درمانی خودداری کنید، زیرا اثربخشی هر دو درمان کاهش می‌یابد.

ماساژ با توپ تنیس

یک جسم محکم و گرد، مانند توپ تنیس، در صورت استفاده صحیح می‌تواند به درمان خانگی سیاتیک کمک کند. توپ‌های تنیس به‌عنوان غلتک‌های فوم عمل می‌کنند و می‌توانند به شل شدن بافت‌های نرم، کاهش تنش در عضلات، تسکین اعصاب به دام افتاده و بهبود انعطاف‌پذیری در قسمت پایین کمر کمک کنند.

در حالی که روی یک صندلی با یک تکیه گاه محکم نشسته اید، یک توپ تنیس را بین پشتی و کمر خود قرار‌دهید تا یک ماساژ فوری و رهایی از سیاتیک انجام دهید. به توپ فشار بیاورید، روی نقاط حساس تمرکز کنید و به آرامی از یک طرف به سمت دیگر حرکت دهید، که ممکن است به کاهش تنش در عضلات سفت کمر شما کمک کند و درد سیاتیک شما را کاهش دهد.

به عنوان یک جایگزین، اگر به فشار محکم بیشتری نیاز دارید، می‌توان از توپ لاکراس به همان روش استفاده کرد.

 

مطالعه کنید: درمان دارویی سیاتیک چیست؟

 علل زمینه‌ای برای درمان خانگی سیاتیک

فتق (برآمدگی) دیسک و تنگی ستون فقرات در کمر دو علت شایع سیاتیک هستند (مشکلات دیسک شایع تر است). این تشخیص‌ها معمولاً درمان‌های خاصی دارند که معمولاً با یکدیگر بسیار متفاوت هستند.

سیاتیک ناشی از فتق دیسک اگر برای شما تشخیص داده شد که دیسک فتق یا برآمدگی در ناحیه کمر خود دارید، موارد زیر را امتحان کنید:

  •  فعال بمانید: ایستادن و راه رفتن معمولاً به مشکلات مربوط به دیسک کمک می‌کند. از نشستن طولانی مدت خودداری کنید، که می‌تواند فشار بیشتری بر دیسک شما وارد کند و باعث درد شود.
  • کشش: تمرینات اکستنشن و تقویت عضلات شکم می‌تواند به کاهش درد سیاتیک ناشی از فتق دیسک کمک کند و محیطی درمانی را برای جلوگیری از عود مجدد در آینده ایجاد کند.

سیاتیک ناشی از تنگی کانال نخاعی، اگر علت اصلی سیاتیک تنگی ستون فقرات است، موارد زیر را امتحان کنید:

  • فعالیت بیش از حد را محدود کنید: هنگامی که دچار تنگی کانال نخاعی هستید، برخی از فعالیت‌های روزمره مانند پیاده روی ممکن است ریشه‌های عصب سیاتیک شما را بیشتر تحریک کند و درد شما را افزایش دهد. در حالی که فعال ماندن در هنگام سیاتیک توصیه می‌شود، فعالیت‌هایی را که ممکن است علائم شما را بدتر کنند محدود کنید.
  •  کشش: تمرینات فلکشن و تقویتی معمولاً به تسکین درد ناشی از تنگی نخاع کمک می‌کند و از تحریک ریشه عصب نخاعی در قسمت تحتانی ستون فقرات جلوگیری می‌کند.

این درمان‌های خانگی را امتحان کنید تا در هنگام شعله‌ور شدن سیاتیک به کاهش درد معنی‌دار کمک کنید. اگر کمر‌درد و پا‌درد شما مزمن شد، با گذشت زمان بدتر شد، یا اگر علائم عصبی مانند بی حسی یا ضعف فعالیت‌های روزانه شما را مختل کرد، برای بررسی دقیق تشخیصی و گزینه‌های درمانی پزشکی با پزشک خود مشورت کنید.

اگر با درمان‌های خانگی به نتیجه نرسیدید و درد شما بهبود پیدا نکرد جهت مشاوره با پزشکان ما با تلفن های کلینیک درد مهرگان تماس بگیرید

2 آذر 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

شکستگی ستون فقرات بر اثر فشار

شکستگی ستون فقرات یا Spinal fracture زمانی اتفاق می‌افتد که بدنه مهره در قسمت جلویی ستون فقرات به دلیل بارگذاری محوری فشرده شود. شرایط پزشکی زمینه‌ای، مانند پوکی استخوان و تومورهای ستون فقرات، علل شایع این شکستگی‌ها هستند. شکستگی می‌تواند خود به خود باشد.

شرایط ایجاد شکستگی ستون فقرات

شرایطی مانند پوکی استخوان یا تومورهای ستون فقرات می‌تواند مهره‌های ستون فقرات را ضعیف کند. هنگامی که استخوان ضعیف شد، ممکن است دیگر نتواند ستون فقرات را در حین انجام فعالیت‌های روزانه  پشتیبانی کند. در این موارد، شکستگی ستون فقرات ممکن است به طور خود به خود در هنگام انجام فعالیت‌های روزمره رخ دهد، مانند :

  • باز کردن یک پنجره
  • سرفه یا عطسه
  • دراز کشیدن در رختخواب

شکستگی ستون فقرات ناشی از پوکی استخوان ممکن است عود کنند و پس از اولین حادثه روی چندین مهره تاثیر بگذارند.

همچنین ممکن است شکستگی ستون فقرات در نتیجه تروما با انرژی بالا، مانند سقوط یا تصادفات وسایل نقلیه موتوری رخ دهد.

شکستگی در قسمت میانی و پایین کمر شایع است.

در حالی که شکستگی ستون فقرات می‌تواند در هر نقطه از ستون فقرات رخ دهد، شایع‌ترین نواحی در مهره‌های سینه ای و کمری است.

  • 60 تا 75 درصد شکستگی  مهره‌ها معمولاً در سطح مهره‌های T12 تا L2 ناحیه میانی پشت رخ می‌دهد.
  • 30 درصد از شکستگی  مهره ممکن است در سطح مهره‌های L2 تا L5 – ناحیه تحتانی کمر رخ دهد.

این شکستگی‌ها در گردن یا قسمت فوقانی کمر نسبتا نادر هستند. شکستگی  اغلب منجر به یک جسم گوه ای شکل می‌شود. این شکل نتیجه فرو ریختن (یا فشرده شدن) قسمت جلوی استخوان مهره است، در حالی که قسمت پشتی استخوان بدون تغییر باقی می‌ماند.

شکستگی ستون فقرات ممکن است باعث درد موضعی یا تیرکشنده شود.

درد و اختلال در شکستگی ستون فقرات معمولاً به تعداد مهره‌های آسیب دیده و درگیری هر بافت عصبی اطراف آن بستگی دارد.

فشرده شدن شریان ورتبرال  معمولاً باعث :

  • درد مبهم و عمیق در ناحیه شکستگی.
  • افزایش درد هنگام لمس یا فشار ملایم ناحیه شکستگی.
  • درد ناگهانی هنگام تنفس عمیق، سرفه، عطسه،یا حرکت دادن ستون فقرات در جهات خاص.

اگر شکستگی ناشی از یک آسیب تروماتیک باشد، پوست روی مهره آسیب دیده ممکن است قرمز به نظر برسد.

اگر مهره فشرده شده به ریشه عصب نخاعی مجاور برخورد کند، ممکن است یک یا چند مورد از علائم و نشانه‌های اضافی زیر رخ دهد:

  • درد شدید و کوبنده در ناحیه شکستگی
  • درد تیرکشنده که به بازوها یا پاها انتشار مییابد
  • مشکل در راه رفتن

در موارد شدید، شکستگی  مهره ممکن است باعث عوارض مربوط به نخاع شود.

این نوع شکستگی‌های ستون فقرات معمولاً با استراحت، بریسینگ، گرما یا سرما درمانی و داروهای مسکن درمان می‌شوند.در موارد شدیدتر، شکستگی ستون فقرات با کیفوپلاستی که یک روش کم تهاجمی است، درمان می‌شوند.

اگرهر یک از علائم بالا را تجربه کردید یا مشکوک به شکستگی هستید.

 

برای بررسی و درمان کامل تشخیصی با پزشکان کلینیک درد مهرگان مشورت کنید. پزشک می‌تواند به انجام آزمایش‌های پزشکی لازم و تدوین یک برنامه درمانی دقیق برای شکستگی فشاری کمک کند.

1 آذر 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

آیا جراحی‌ سیاتیک سریعترین راه برای تسکین درد است؟

اگر سیاتیک ناشی از فتق دیسک کمر دارید، درمان سیاتیک معمولاً با روش‌های غیرجراحی شروع می‌شود و شامل ترکیبی ازمواردی است که تصمیم بگیرید که آیا جراحی سیاتیک اجرا کنید یا خیر؟ تصمیم گیری برای انجام عمل جراحی هرگز آسان نیست.

فیزیوتراپی، داروها، تزریق‌های درمانی و درمان‌های جایگزین است.

در اینجا چند نکته مفید بر اساس تحقیقات پزشکی از آزمایشات جراحی در مورد موفقیت کلی جراحی برای سیاتیک آورده شده است.

جراحی‌ سیاتیک معمولاً پس از آزمودن درمان‌های غیرجراحی در نظر گرفته می‌شود.

در حالی که هیچ دستورالعمل قطعی برای اندیکاسیون‌های جراحی‌ سیاتیک وجود ندارد، معیارهای زیر ممکن است پزشکان را ترغیب کند تا جراحی را به بیماران خود توصیه کنند:

  • هنگامی که درمان‌های سیاتیک غیرجراحی، مانند داروهای خوراکی، فیزیوتراپی، و تزریق استروئید اپیدورال به مدت 6 تا 8 هفته (یا بیشتر) بدون هیچ موفقیتی امتحان شده باشد.
  • هنگامی که علائم عصبی، مانند بی‌حسی یا ضعف پیشرفت می‌کند ویا با فعالیت‌های روزانه تداخل می‌کند.

جراحی‌ سیاتیک معمولاً زمانی در نظر گرفته می‌شود که یک بیماری قابل درمان با جراحی در قسمت تحتانی کمر، مانند فتق دیسک، تنگی نخاع، یا اسپوندیلولیستزیس وجود داشته باشد. اگر سیاتیک ناشی از کیست، تومور یا نخاع باشد، جراحی توصیه می‌شود.

تسکین فوری درد و تاثیر طولانی مدت آن می‌تواند متفاوت باشد.

چند مطالعه بالینی که درمان‌های جراحی و غیرجراحی سیاتیک را با هم مقایسه کرده‌اند، تسکین بیشتر علائم و بهبود عملکرد را برای مواردی که جراحی کرده‌اند نشان داده‌اند. درمان‌های غیرجراحی معمولاً یکسان هستند.

نوع جراحی‌ سیاتیک و علت پزشکی زمینه‌ای نقش مهمی در نتیجه جراحی دارد. تکنیک‌های جدیدتر از روش‌های کم تهاجمی مانند میکرودیسککتومی برای فتق دیسک و لامینکتومی با هدایت آندوسکوپی برای تنگی نخاع استفاده می‌کنند. روش‌های کمتر تهاجمی معمولاً در مقایسه با جراحی‌های باز زمان بهبودی سریع‌تر و عوارض پس از جراحی کمتری دارند.

جراحی‌ سیاتیک نسبتا بی‌خطر است اما ممکن است خطراتی داشته باشد.

در حالی که جراحی‌ سیاتیک به طور معمول باعث تسکین درد در کاندیدهای انتخاب شده مناسب می‌شود، حدود 8 درصد از افرادی که تحت این جراحی قرار می‌گیرند ممکن است نیاز به جراحی دوم در عرض 2 سال داشته باشند.

هنگامی که جراحی‌ سیاتیک نمی‌تواند تسکین دهد، معمولاً به دلیل یک یا چند مورد از عوامل زیر است:

  • تشخیص اولیه نادرست
  • عوارض بعد از جراحی
  • عوامل روانشناسی
  • سلامت کلی بیمار
  • مهارت جراح

 

نتیجه جراحی‌ سیاتیک ناموفق پس از اصلاح ناهنجاری ساختاری نیز امکان پذیر است. به عنوان مثال، جراح با موفقیت فتق دیسک را تصحیح می کند، اما بیمار ممکن است درد مداوم یا بدتر را تجربه کند، که نشان می‌دهد ممکن است درد در ابتدا از فتق دیسک نشات نگرفته باشد.

تصمیم گیری در مورد اینکه چه زمانی می‌خواهید جراحی‌ سیاتیک کنید یک تصمیم شخصی است. مطالعه در مورد انواع جراحی و مراقبت‌های غیرجراحی در دسترس برای وضعیت پزشکی خود، و تحقیق دقیق در مورد جراح، به شما کمک می‌کند تا تصمیمی آگاهانه بگیرید که برای شما مناسب‌تر است.

اگر به درد‌سیاتیک مبتلا هستید می‌توانید با شماره تلفن‌های کلینیک درد مهرگان تماس حاصل فرمایید.

30 آبان 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

طب‌فیزیکی و توانبخشی (PM&R)

طب‌فیزیکی و توانبخشی (PM&R)، همچنین به عنوان فیزیوتراپ شناخته می‌شود، یک تخصص پزشکی است که به دنبال ترویج بهبودی و توانبخشی بیمارانی است که دچار آسیب یا ناتوانی شده‌اند. فیزیوتراپها بیماران را به دنبال سکته مغزی یا آسیب مغزی یا نخاعی درمان می‌کنند. آنها همچنین درد حاد یا مزمن و صدمات اسکلتی عضلانی ناشی از زمین خوردن، ورزش و محل کار را تشخیص و درمان می‌کنند. بسیاری در درمان کمر و گردن درد تخصص دارند.

PM&R چیست؟

متخصصین طب‌فیزیکی و توانبخشی به درمان کل فرد می‌پردازند. آنها نیازهای جسمی، عاطفی و اجتماعی بیمار را در طول توانبخشی برطرف می‌کنند. متخصصان طب‌فیزیکی و توانبخشی یک تیم توانبخشی را هدایت می‌کنند که ممکن است شامل فیزیوتراپیست یا کاردرمانگر، آسیب شناس گفتار زبان، مددکار اجتماعی و مربیان ورزشی باشد.

پزشکان PM&R در کلینیک‌ها، بیمارستان‌ها و مراکز توانبخشی کار می کنند.

چگونه طب‌فیزیکی و توانبخشی می‌تواند به من کمک کند؟

پزشکان PM&R می‌توانند به بیماران مبتلا به بیماری مزمن، درد یا ناتوانی کمک کنند تا به سمت عملکرد مطلوب پیشرفت کنند. توانبخشی شامل استفاده از عوامل فیزیکی و تمرینات درمانی برای کمک به بیماران است:

  • کاهش درد
  • بهبود کیفیت زندگی
  • بهبودی از نقص موقت یا شدید
  • نحوه استفاده از وسایل کمکی، مانند بریس، ویلچر، و واکر را بیاموزید.

مدیریت پزشکی

پزشکان طب‌فیزیکی و توانبخشی برای درمان و کنترل درد حاد یا مزمن با داروها و رویکردهای کل نگر که شامل تمرکز حواس، یوگا، پیلاتس، سوزن خشک و رژیم های غذایی ضد التهابی هستند، آموزش دیده اند.

درد حاد ارتباط مستقیمی با آسیب بافتی دارد و منشأ آشکاری دارد. درد مزمن، که منشا آن را می توان به سختی مشخص کرد، پایدار است و می‌تواند ماه ها ادامه داشته باشد. در برخی موارد مغز حتی پس از بهبودی آسیب به دریافت سیگنال‌های درد ادامه می‌دهد. درد مزمن نیز اغلب در شرایط مداوم مانند آرتریت یا سرطان وجود دارد.

  • خودمراقبتی: بیماران می‌توانند با استفاده از وضعیت صحیح، با قرار دادن ستون فقرات خود در یک راستا، و با انجام فیزیوتراپی یا یک برنامه ورزشی منظم از کمر خود محافظت کنند. وقتی درد دارید، باید شیوه برخوردتان با فعالیت‌های روزانه را تغییر دهید. ممکن است لازم باشد فضای کاری و عادات روزانه ایستادن، نشستن و خواب خود را اصلاح کنید. همچنین ممکن است لازم باشد روش‌های مناسب برای بلند کردن و خم شدن را بیاموزید.

 

  • الکترومیوگرام (EMG) و مطالعات هدایت عصبی: این آزمایش‌ها فعالیت الکتریکی عضلات و اعصاب بدن، معمولاً به بازو یا پا را اندازه‌گیری می‌کنند. این آزمایش‌ها می‌توانند به شناسایی یک وضعیت عصبی یا عضلانی مانند سندرم تونل کارپال، عصب نخاعی تحت فشار، نوروپاتی محیطی، میوزیت یا ALS کمک کنند. وجود یا عدم وجود آسیب می‌تواند در تعیین درمان بیشتر مفید باشد.
  • بریس ها: پوشیدن بریس پشت یا گردن ممکن است در زمانی که عضلات در حال تقویت شدن پس از جراحی یا آسیب هستند توصیه شود. بریس می تواند اسپاسم و درد عضلانی را کاهش دهد و همچنین به بی‌حرکت کردن ستون فقرات در طول فرآیند بهبودی کمک کند.

 

مطالعه کنید: فیزیوتراپی (PT)

تزریقات و روش‌ها طب‌فیزیکی و توانبخشی

پزشکان طب‌فیزیکی و توانبخشی انواع آزمایش‌ها و درمان‌های کم تهاجمی را برای کمک به بهبودی بیماران از شرایط دردناک انجام می‌دهند. این  روش‌ها شامل:

  • تزریق استروئید اپیدورال (ESI): درمان شامل تزریق کورتیکواستروئید و داروهای بی حس کننده به طور مستقیم در فضای اطراف اعصاب نخاعی است. اشعه ایکس برای کمک به هدایت سوزن به محل صحیح استفاده می‌شود. تسکین درد ممکن است یک هفته تا یک سال طول بکشد. هدف این است که شما را قادر به کار کردن، از سرگیری فعالیت‌های روزانه و انجام فیزیوتراپی کنید.

 

  • تزریق مفصل فاست: این درمان شامل تزریق یک کورتیکواستروئید و داروهای بی‌حس کننده به مفصل فاست دردناک در پشت یا گردن است. تزریق می تواند التهاب و درد را تسکین دهد. همچنین می تواند به عنوان یک آزمایش تشخیصی برای تعیین اینکه کدام مفصل باعث درد می شود استفاده شود.
  • تزریقات مفصلی: در طی این روش، داروهای کورتیکواستروئید و بی حس کننده به زانو، لگن، مچ پا، شانه، آرنج یا دست تزریق می‌شود. این تزریق احتمالاً باعث کاهش موقت درد می‌شود که می‌تواند شما را قادر به کار، از سرگیری فعالیت‌های روزانه و انجام فیزیوتراپی کند.

 

  • تزریق مفصل ساکروایلیاک (SI): در طی این روش پزشک یک داروی کورتیکواستروئید و بی‌حس کننده را به مفصل بزرگ در ناحیه کمر و باسن تزریق می‌کند. این تزریق درد را تسکین می‌دهد و به تشخیص اینکه آیا مفصل SI باعث درد شما می‌شود یا اینکه درد از محل دیگری منشأ می گیرد کمک می‌کند.
  • تزریق بلوک عصبی: این روش برای تعیین اینکه آیا درد شما از یک عصب یا مفصل است استفاده می‌شود. تزریق ماده بی‌حسی روی گیرنده درد یا نزدیک آن انجام می‌شود. طی چند ساعت آینده، بیماران تسکین درد خود را حس می‌کنند. اگر بلوک موفقیت آمیز باشد، ممکن است ابلیشن با فرکانس رادیویی توصیه شود.

 

  • فرسایش با فرکانس رادیویی (ریزوتومی): اگر بلوک عصبی موفقی داشته باشید، این روش ممکن است توصیه شود. پزشک یک جریان فرکانس رادیویی را برای سوزاندن اعصاب حسی اطراف مفصل دردناک اعمال می‌کند و از رسیدن سیگنال های درد به مغز جلوگیری می‌کند. مزایای مورد انتظار فرسایش با فرکانس رادیویی شامل تسکین درد است که ممکن است از 6 ماه تا بیش از 2 سال، به شما امکان می‌دهد راحت کار کنید و در فعالیت‌های روزانه شرکت کنید.
  • آزمایش محرک طناب نخاعی: این آزمایش شامل قرار دادن موقت الکترودهایی است که پالس‌های الکتریکی را به نخاع می‌رساند. الکترودها به دستگاه کوچکی که شبیه ضربان ساز است وصل می‌شوند. اگر پالس‌های الکتریکی با موفقیت سیگنال‌های درد را نادیده بگیرند و در نتیجه درد را کاهش دهند، آزمایش موفقیت آمیز تلقی می‌شود. سپس الکترودها و دستگاه محرک را می‌توان با جراحی کاشت.
تماشا کنید: رضایت بیماران پس از تزریق داخل مفصلی

پزشکان روانپزشکی درمان را بر اساس ارزیابی کامل تاریخچه پزشکی بیمار یا گزارش‌های عصبی، اشعه ایکس و آزمایش‌های آزمایشگاهی برنامه ریزی می‌کنند. آنها می‌توانند از الکترومیوگرافی (EMG) و آزمایش‌های هدایت عصبی برای ارزیابی عملکرد عصب و عضله استفاده کنند. درمان طب‌فیزیکی و توانبخشی ممکن است شامل هر ترکیبی از موارد زیر باشد: دارو، فیزیوتراپی، کاردرمانی، ماساژ، ورزش، تزریق ستون فقرات و موارد دیگر.

در هماهنگی با تیم طب‌فیزیکی و توانبخشی، هدف بهبود عملکرد در فعالیت‌های روزانه است. پیشرفت شما به دقت پیگیری می‌شود تا زمانی که علائم شما برطرف شود یا تثبیت شود. در برخی موارد، علائم پیشرفت می‌کنند، که نشان می‌دهد ممکن است جراحی مورد نیاز باشد. در این صورت، پزشک طب‌فیزیکی و توانبخشی شما می‌تواند شما را برای ارزیابی بیشتر به یک جراح ارجاع دهد.

30 آبان 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

فیزیوتراپی (PT)

فیزیوتراپی یک رویکرد غیرجراحی برای حفظ، بازیابی و بهبود سلامت کلی بدن است. تحرک بدون درد بسیار مهم است که شما استقلال فیزیکی، کسب درآمد و کیفیت زندگی خود هستید. فیزیوتراپیست می‌تواند به افراد کمک کند تا قدرت خود را بازیابند و پس از آسیب، بیماری یا جراحی بهبود یابند. PT حتی ممکن است به شما کمک کند تا از جراحی به طور کامل اجتناب کنید.

فیزیوتراپی چیست؟

فیزیوتراپیست‌ها (PTs) حرکات، نوع بدن و تعامل همه قسمت های بدن شما را ارزیابی می‌کنند. آنها درمان مقرون به صرفه ای را برای بهبود تحرک، تسکین درد و کاهش نیاز به جراحی و داروهای مخدر ارائه می‌دهند. PT به بیماران اجازه می‌دهد تا در یک برنامه بهبودی که برای نیازهای خاص آنها طراحی شده است شرکت کنند. تحقیقات نشان داده است که کم تحرکی عضلات حمایت کننده از ستون فقرات را ضعیف می‌کند. عدم تحرک همچنین می تواند بهبودی را طولانی کند یا حتی برخی از شرایط را بدتر کند.

فیزیوتراپیست‌ها در تنظیمات مختلف و با ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی مختلف کار می‌کنند. برخی از PT در ستون فقرات یا توانبخشی عصبی مانند سکته مغزی، ضربه مغزی و پارکینسون تخصص دارند.

مطالعه کنید: کلینیک فوق تخصصی فیزیوتراپی و طب فیزیکی

فیزیوتراپی چگونه می‌تواند به من کمک کند؟

فیزیوتراپی می‌تواند به بازیابی عملکرد، تسکین درد و بهبود تحرک کمک کند. همچنین می‌تواند به کاهش استفاده از داروهای ضد درد کمک کند و به طور بالقوه به شما در جلوگیری از جراحی کمک کند. دریافت فیزیوتراپی به ندرت یک فعالیت غیرفعال است. مشارکت در بهبودی خود می‌تواند توانمند باشد. درمان‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تمریناتی برای کشش و تقویت عضلات: تمرینات برای هدف قرار دادن عضلات ضعیف و بازگرداندن آنها به عملکرد مناسب به صورت کنترل شده انجام می‌شود. تمرینات درمانی فعال مواد مغذی را به دیسک‌ها، ماهیچه‌ها، رباط‌ها و مفاصل می‌رسانند. ورزش شدت و طول دوره‌های احتمالی کمردرد و گردن در آینده را کاهش می‌دهد.

 

  • درمان‌های دستی: ماساژ، کشش، تحرک مفصل و کشش با هدف شل کردن عضلات منقبض و مفاصل محدود شده به منظور کاهش کمردرد، کاهش تورم و افزایش انعطاف‌پذیری است. درمانگران فیزیوتراپی از دستان خود برای اعمال فشار و دستکاری بافت‌ها در تلاش برای شل کردن عضلات سفت، شکستن بافت اسکار، کاهش اسپاسم عضلانی و بهبود عملکرد مفاصل استفاده می‌کنند.

 

  • اولتراسوند درمانی: امواج انرژی به عضلات و رباط‌های عمیق می‌رسد تا جریان خون در ناحیه آسیب دیده افزایش یابد. این به تسریع روند بهبود و کاهش درد با کاهش تورم و ادم کمک می‌کند. سونوگرافی با استفاده از اپلیکاتور به نام مبدل انجام می‌شود که روی پوست بیمار قرار می‌گیرد.

 

  • تحریک الکتریکی: در طول این درمان، سیگنال‌های الکتریکی از طریق پدهای چسبی که روی پوست قرار می‌گیرند به اعصاب و ماهیچه‌ها اعمال می‌شود. برای کاهش درد و تورم و همچنین برای تسهیل انقباضات عضلانی استفاده می‌شود. درمانگرها در فیزیوتراپی می‌توانند تنظیمات را طوری تنظیم کنند که شدت آن شدید یا ملایم باشد.

 

  • کشش گردنی: در حالی که بیمار به راحتی به پشت دراز کشیده است، یک دستگاه به آرامی گردن را می‌کشد. این کار فضاهای بین استخوان‌های ستون فقرات را باز می‌کند و به طور موقت فشار روی دیسک‌ها و اعصاب را کاهش می‌دهد.

 

  • کشش کمر: در حالی که بیمار به پشت یا شکم خوابیده است، یک دستگاه به آرامی ناحیه کمر را می‌کشد. این کار فضاهای بین استخوان‌های ستون فقرات را باز می‌کند و به طور موقت فشار روی دیسک‌ها و اعصاب را کاهش می‌دهد.

 

  • تثبیت پویا: این شکل از ورزش با فعال کردن عضلات شکم، ستون فقرات و عضلات گلوتئال، ثبات هسته عصبی عضلانی ستون فقرات را بهبود می‌بخشد. با تطبیق این عضلات با حرکات مختلف، یک برنامه خاص برای آسیب دیدگی برای بیمار ایجاد می‌شود.

 

سوزن خشک: سوزن‌های بسیار ریز از طریق پوست و در بافت‌های عمیق تر که نقاط ماشه ای برای درد هستند قرار می‌گیرند. سوزن باعث ایجاد ضایعه میکرو در بافت آسیب دیده می‌کند و نسبتاً بدون درد است. با کاهش تنش بافتی و بهبود جریان خون، فیزیولوژی ناحیه را عادی می‌کند. به آن سوزن “خشک” می گویند زیرا هیچ دارویی تزریق نمی‌شود.

 

  • بریس ارتز: فیزیوتراپیست نیاز شما را به تجهیزات ویژه، مانند بریس یا عصا و واکر را ارزیابی می کند. اگر در معرض خطر افتادن هستید، PT ممکن است تجهیزات ساده ای را توصیه کند تا خانه شما را به مکانی امن تر تبدیل کند.

 

  • آموزش: بهبود وضعیت بدن و مکانیک بدن در محل کار می‌تواند به جلوگیری از آسیب مجدد کمک کند. تکنیک‌های صحیح بلند کردن آموزش داده خواهد شد.

پس از بررسی سابقه پزشکی شما، فیزیوتراپیست قدرت، دامنه حرکتی، تعادل، هماهنگی، وضعیت بدن و مکانیک بدن شما را ارزیابی می‌کند. آنها از شما سوالاتی در مورد محیط خانه یا محل کار و اهداف خاص شما خواهند پرسید. فیزیوتراپی یک برنامه درمانی منحصر به فرد برای شرایط شما ایجاد خواهد کرد.

یک دستیار فیزیوتراپیست ممکن است در ارائه این برنامه شخصی کمک کند. هدف این است که عملکرد خود را در طول فعالیت های روزانه بهبود بخشید. پیشرفت شما به دقت پیگیری می‌شود و به پزشک ارجاع دهنده گزارش می‌شود.

30 آبان 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

درد‌ مفصل‌ ساکروایلیاک (SI)

مفصل‌ ساکروایلیاک(SI) در ناحیه کمر و باسن احساس می‌شود. درد ناشی از آسیب یا آسیب به مفصل بین ستون فقرات و لگن است. درد‌ساکروایلیاک می‌تواند شرایط دیگری مانند فتق دیسک یا مشکل لگن را تقلید کند. تشخیص دقیق برای تعیین منبع درد مهم است. برای مدیریت علائم ابتدا از فیزیوتراپی، تمرینات کششی، داروهای ضد درد و تزریق مفاصل استفاده می‌شود. ممکن است جراحی برای جوش دادن مفصل و توقف حرکت دردناک توصیه شود.

درد‌مفصل‌ساکروایلیاک چیست؟

مفصل‌ ساکروایلیاک بین استخوان‌های ایلیاک و ساکروم قرار دارند و ستون فقرات را به باسن متصل می‌کنند. این دو مفصل حمایت و پایداری می‌کنند و نقش مهمی در جذب ضربه هنگام راه رفتن و بلند کردن دارند. از پشت، مفصل‌ ساکروایلیاک در زیر کمر قرار دارند که در آن دو فرورفتگی قابل مشاهده است.

رباط‌ها و عضلات قوی از مفصل‌ ساکروایلیاک حمایت می‌کنند. برای انعطاف طبیعی بدن، مقدار بسیار کمی حرکت در مفصل وجود دارد. با افزایش سن استخوان‌های ما آرتروز می‌شوند و رباط ها سفت می‌شوند. هنگامی که غضروف فرسوده می‌شود، استخوان‌ها ممکن است به هم ساییده شوند و باعث درد شوند. مفصل‌ ساکروایلیاک یک مفصل سینوویال پر از مایع است. این نوع مفصل دارای انتهای عصبی آزاد است که در صورت تحلیل رفتن یا عدم حرکت صحیح مفصل می تواند باعث درد مزمن شود.

درد‌ مفصل‌ ساکروایلیاک بسته به وسعت و علت آسیب از خفیف تا شدید متغیر است. درد حاد مفصلSI به طور ناگهانی رخ می‌دهد و معمولاً طی چند روز تا چند هفته بهبود می‌یابد. درد مزمن مفصلSI برای بیش از سه ماه ادامه دارد. ممکن است همیشه احساس شود یا با فعالیت‌های خاص بدتر شود.

علائم  درد مفصل‌ ساکروایلیاک چیست؟

علائم و نشانه‌های درد مفصل‌ ساکروایلیاک از قسمت تحتانی کمر و باسن شروع می‌شود و ممکن است به قسمت تحتانی لگن، کشاله ران یا بالای ران تابش کند. در حالی که درد معمولا یک طرفه است، می تواند در هر دو طرف ایجاد شود. بیماران همچنین ممکن است بی حسی یا گزگز در ساق پا یا احساس ضعف در ساق پا را تجربه کنند.

علائم ممکن است با نشستن، ایستادن، خوابیدن، راه رفتن یا بالا رفتن از پله بدتر شود. اغلب مفصل‌ ساکروایلیاک هنگام نشستن یا خوابیدن در سمت آسیب دیده دردناک است. برخی افراد در ماشین سواری یا ایستادن، نشستن یا راه رفتن زیاد مشکل دارند. درد می تواند با حرکات انتقالی (از نشستن به ایستادن)، ایستادن روی یک پا یا بالا رفتن از پله‌ها بدتر شود.

 

مطالعه کنید: کمر‌درد شدید و علل آن

علل چیست؟

زمانی که رباط‌ها خیلی شل یا خیلی سفت شوند، مفصلSI می‌تواند دردناک شود. این می‌تواند در نتیجه سقوط، آسیب کار، تصادف رانندگی، بارداری و زایمان، یا جراحی لگن ستون فقرات (لامینکتومی، فیوژن کمری) رخ دهد.

درد‌مفصل‌ساکروایلیاک زمانی رخ می‌دهد که حرکت در لگن در هر دو طرف یکسان نباشد. حرکت ناهموار ممکن است زمانی رخ دهد که یک پا بلندتر یا ضعیف‌تر از دیگری باشد یا با آرتریت در مفصل ران یا مشکلات زانو باشد. بیماری‌های خودایمنی، مانند اسپوندیلوآرتریت محوری، و شرایط بیومکانیکی، مانند پوشیدن چکمه پیاده‌روی پس از جراحی پا، مچ پا یا کفش‌های غیرحمایت‌کننده، می‌توانند منجر به ساکروایلییت دژنراتیو شوند.

چگونه تشخیص داده می شود؟

معاینه پزشکی به تعیین اینکه آیا مفصل‌SI منبع درد شما است یا خیر کمک می‌کند. ارزیابی شامل تاریخچه پزشکی و معاینه فیزیکی است. پزشک شما تمام اطلاعاتی را که ارائه کرده اید، از جمله هرگونه سابقه آسیب، محل درد و مشکلات ایستادن یا خوابیدن، در نظر می‌گیرد.

آزمایشات خاصی برای تعیین اینکه آیا مفصل‌SI منبع درد است یا خیر وجود دارد. ممکن است از شما خواسته شود در موقعیت‌های مختلف بایستید یا حرکت کنید و به جایی که احساس درد می‌کنید اشاره کنید. پزشک ممکن است مفاصل شما را دستکاری کند یا روی مفصل‌SI احساس حساسیت کند.

ممکن است برای کمک به تشخیص و بررسی سایر مشکلات مربوط به ستون فقرات و لگن، مطالعات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سی تی یا ام آر آی تجویز شود.

ممکن است یک تزریق تشخیصی مفصل‌SI برای تایید علت درد انجام شود. مفصلSI با یک داروی بی‌حس کننده موضعی و کورتیکواستروئید تزریق می‌شود. تزریق با استفاده از فلوروسکوپی اشعه ایکس برای اطمینان از قرار دادن دقیق سوزن در مفصل‌SI انجام می‌شود. سطح درد شما قبل از تزریق و 20 تا 30 دقیقه بعد از تزریق ارزیابی می‌شود و در هفته بعد کنترل می‌شود. درگیری مفصل‌ساکروایلیاک در صورتی تایید می‌شود که سطح درد شما بیش از 75 درصد کاهش یابد. اگر سطح درد شما بعد از تزریق تغییر نکرد، بعید است که مفصل‌SI دلیل کمردرد شما باشد.

چه درمان‌هایی برای درد مفصل‌ ساکروایلیاک در دسترس هستند؟

درمان‌های غیرجراحی: فیزیوتراپی، دستکاری کایروپراکتیک و تمرینات کششی به بسیاری از بیماران کمک می‌کند. برخی از بیماران ممکن است به داروهای ضد التهاب خوراکی یا چسب‌های موضعی، کرم ها، مرهم یا بریس های مکانیکی نیاز داشته باشند.

تزریق مفاصل: استروئیدها می‌توانند تورم و التهاب اعصاب را کاهش دهند. تزریق مفاصل یک روش کم تهاجمی است که شامل تزریق یک کورتیکواستروئید و یک داروی بی‌حس کننده به مفصل دردناک است. در حالی که نتایج موقتی هستند، اگر تزریق مفید باشد، می‌توان آن را تا سه بار در سال تکرار کرد.

بلوک‌‌عصبی: تزریق به مفاصل یا اعصاب گاهی اوقات “بلوک” نامیده می‌شود. تزریق موفقیت آمیز مفصلSI ممکن است نشان دهنده این باشد که شما می‌توانید از بلوک رادیوفرکانسی بهره‌مند شوید (روشی که از جریان الکتریکی برای از بین بردن رشته های عصبی حامل سیگنال های درد در مفصل استفاده می کند).

جراحی: اگر درمان‌های غیرجراحی و تزریق‌های مفصلی باعث تسکین درد نشوند، پزشک شما ممکن است جراحی فیوژن مفصلSI با حداقل تهاجم را توصیه کند. جراح از طریق یک برش کوچک، ایمپلنت‌های تیتانیوم (فلزی) و مواد پیوند استخوان را برای تثبیت مفصل و تقویت رشد استخوان قرار می‌دهد. عمل جراحی حدود یک ساعت طول می‌کشد. بیمار ممکن است همان روز یا روز بعد به خانه برود. تا چند هفته پس از جراحی، بیمار نمی تواند تمام وزن را در سمت عمل شده تحمل کند و باید از عصا برای حمایت استفاده کند.

بهبودی و پیشگیری از درد مفصل‌ ساکروایلیاک

نگرش مثبت، فعالیت منظم و بازگشت سریع به کار، همه عناصر بسیار مهم بهبودی هستند. اگر در ابتدا نمی توان وظایف شغلی معمولی را انجام داد، ممکن است وظایف تغییر یافته (سبک یا محدود) برای مدت محدودی تجویز شود.

پیشگیری کلید جلوگیری از عود است:

  • تکنیک‌های صحیح بلند کردن
  • وضعیت مناسب در هنگام نشستن، ایستادن، حرکت و خوابیدن
  • ورزش منظم همراه با کشش و تقویت
  • منطقه کار ارگونومیک
  • تغذیه خوب، وزن سالم، توده بدنی بدون چربی
  • تکنیک های کنترل استرس و آرامش
  • سیگار کشیدن ممنوع

بیشتر مطالعه کنید:تزریق اپیدورال

30 آبان 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

تزریق‌ کورتون چیست؟

تزریق‌ کورتون (استروئید) یک روش کم تهاجمی است که می‌تواند به طور موقت درد ناشی از یک مفصل ملتهب را تسکین دهد. علت درد مفاصل (آرتریت، آسیب، دژنراسیون) به خوبی شناخته نشده است. این روش دو هدف دارد. اول، می ‌توان از آن به عنوان یک آزمایش تشخیصی استفاده کرد تا ببیند آیا درد واقعاً از مفصل می‌آید یا خیر. دوم، می‌توان از آن به عنوان درمانی برای تسکین التهاب و درد ناشی از شرایط مختلف استفاده کرد.

تزریق‌کورتون داخل مفصلی چیست؟

تزریق‌ کورتون شامل یک کورتیکواستروئید (به عنوان مثال، تریامسینولون، متیل پردنیزولون، دگزامتازون) و یک عامل بی‌حس کننده (مانند لیدوکائین یا بوپیواکائین) است. داروها به مفصل دردناک، داخل کپسول مفصلی تزریق می‌شوند.

تزریق‌ کورتون می‌تواند التهاب را کاهش دهد و زمانی که مستقیماً در ناحیه دردناک تزریق شود می‌تواند مؤثر باشد. تسکین درد می‌تواند از روزها تا سال‌ها طول بکشد و به شما اجازه می‌دهد تا با فیزیوتراپی و یک برنامه ورزشی، وضعیت شما بهبود یابد.

تزریق‌ کورتون را می‌توان در مناطق زیر انجام داد:

  • مفاصل فاست ستون‌فقرات
  • مفصل ساکروایلیاک و دنبالچه
  • مفصل ران
  • شانه، آرنج و دست
  • زانو، مچ پا و پا

چه کسی کاندید تزریق کورتون است؟

اگر درد ناشی از التهاب مفصل دارید، ممکن است از تزریق‌ کورتون بهره‌مند شوید. به طور معمول، تزریق مفصل برای کسانی که به سایر درمان‌های محافظه کارانه مانند داروهای ضدالتهاب خوراکی، استراحت یا فیزیوتراپی پاسخ نمی‌دهند، توصیه می‌شود.

تزریق‌ کورتون که با استفاده از راهنمای فلوروسکوپی (اشعه ایکس) انجام می‌شود، نباید در افرادی که عفونت دارند، باردار هستند یا مشکلات خونریزی دارند انجام شود. تزریق ممکن است کمی سطح قند خون را در بیماران دیابتی افزایش دهد. همچنین ممکن است به طور موقت فشار خون یا فشار چشم را برای بیماران مبتلا به گلوکوم افزایش دهد. شما باید این موضوع را با پزشک خود در میان بگذارید.

چه کسی این روش را انجام می‌دهد؟

انواع پزشکانی که تزریقات مفصلی را انجام می‌دهند عبارتند از: متخصص طب‌فیزیکی (PM&R)، رادیولوژیست، متخصص بیهوشی، متخصص مغز و اعصاب و جرا،

اقدامات قبل از درمان

پزشکی که این روش را انجام خواهد داد، تاریخچه پزشکی و مطالعات تصویربرداری قبلی شما را بررسی می‌کند تا بهترین مکان را برای تزریق برنامه ریزی کند. برای پرسیدن هرگونه سوالی که ممکن است در این قرار ملاقات داشته باشید آماده باشید.

بیمارانی که آسپرین یا داروهای رقیق کننده خون مصرف می‌کنند ممکن است نیاز به قطع مصرف آن چند روز قبل از عمل داشته باشند. هر دارویی را با پزشک خود در میان بگذارید، از جمله فردی که دارو را تجویز کرده و پزشکی که تزریق را انجام می‌دهد.

این روش معمولاً در مجموعه‌های ویژه سرپایی انجام می‌شود که به فلوروسکوپی دسترسی دارد. بهتراست که در روز تزریق، همراه داشته باشید و تنها نباشید.

در طول درمان چه اتفاقی می افتد؟

در زمان انجام عمل، از شما خواسته می‌شود که فرم‌های رضایت را امضا کنید، داروهایی را که در حال حاضر مصرف می‌کنید فهرست کنید و اگر به دارو حساسیت دارید. این روش ممکن است 15 تا 45 دقیقه طول بکشد و پس از آن یک دوره نقاهت طول بکشد.

مرحله 1: آماده کردن بیمار

بیمار روی تخت زیر اشعه ایکس دراز می‌کشد. از بی‌حسی موضعی برای بی‌حس کردن ناحیه درمان استفاده می‌شود، بنابراین ناراحتی در طول عمل به حداقل می‌رسد. بیمار در طول عمل بیدار و آگاه می‌ماند تا بازخورد خود را به پزشک ارائه دهد.

مرحله 2: وارد‌کردن سوزن در تزریق‌ کورتون

در این شیوه تزریق‌ کورتون با کمک فلوروسکوپ (اشعه ایکس ویژه)، پزشک یک سوزن توخالی را از طریق پوست و به ناحیه مسئول درد هدایت می‌کند. فلوروسکوپی به پزشک اجازه می‌دهد تا سوزن را در زمان واقعی بر روی مانیتور فلوروسکوپ تماشا کند تا اطمینان حاصل شود که سوزن به محل مورد نظر می‌رود. کنتراست ممکن است برای تایید محل صحیح سوزن تزریق شود. مقداری ناراحتی رخ می‌دهد، اما بیماران بیشتر از درد احساس فشار می‌کنند.

مرحله 3: تزریق دارو

هنگامی که سوزن به درستی قرار‌گرفت، داروهای بی‌حس کننده و کورتیکواستروئید به داخل کپسول مفصلی تزریق می‌شود. سپس سوزن برداشته می‌شود. بسته به محل درد ممکن است یک یا چند مفصل تزریق شود.

بعد از تزریق‌ کورتون چه اتفاقی می‌افتد؟

اکثر بیماران بلافاصله پس از عمل می‌توانند راه بروند. پس از مدت کوتاهی تحت نظربودن، معمولاً می‌توانید کلینیک یا مطب را ترک کنید. یک نفر باید شما را به خانه برساند.

بیماران معمولاً روز بعد فعالیت کامل خود را از سر می‌گیرند. درد اطراف محل تزریق ممکن است با استفاده از یخ و مصرف یک مسکن خفیف (تیلنول) تسکین یابد.

ممکن است بخواهید میزان درد خود را طی دو هفته آینده در یک دفترچه یادداشت کنید. ممکن است با از بین رفتن داروی بی‌حس‌کننده و قبل از شروع اثر کورتیکواستروئید، متوجه افزایش جزئی درد شوید.

 

مطالعه کنید: نحوه تزریق کورتون در فضای اپیدورال

نتایج پس از تزریق‌ کورتون

اگر مفصلی که درمان شده منبع درد باشد، ممکن است دو تا هفت روز پس از تزریق متوجه تسکین درد شوید. درد ممکن است برای چند روز تا چند ماه کاهش یابد و به شما امکان می‌دهد تا فیزیوتراپی را انجام‌دهید. اگر تزریقات مفید بود و بعداً عود درد را تجربه کردید، تزریق‌کورتون را می‌توان تکرار کرد. اگر تسکین درد را تجربه نکردید، گزینه‌های درمانی دیگری ممکن است در دسترس باشد.

خطرات تزریق‌ کورتون چیست؟

با خطرات کمی، تزریق‌ کورتون به مفصل به عنوان یک درمان غیر‌جراحی مناسب برای برخی از بیماران در نظر گرفته می‌شود. خطرات احتمالی مرتبط با قرار‌دادن سوزن شامل خونریزی، عفونت، واکنش آلرژیک، سردرد و آسیب عصبی (نادر) است. عوارض جانبی کورتون ممکن است باعث افزایش موقت وزن، احتباس آب، گرگرفتگی، نوسانات خلقی یا بی‌خوابی و افزایش سطح قند خون در بیماران دیابتی شود. این اثرات معمولاً در عرض 7-10 روز ناپدید می‌شوند. بیمارانی که تحت درمان بیماری‌های مزمن (مانند بیماری قلبی، دیابت، آرتریت روماتوئید، گلوکوم، فشار خون کنترل نشده) هستند یا کسانی که نمی‌توانند به طور موقت داروهای ضد انعقاد را قطع کنند، باید برای ارزیابی خطر با پزشک شخصی خود مشورت کنند.

 

تماشا کنید:میزان رضایت بیماران پس از تزریق‌کورتون در کلینیک درد مهرگان

28 آبان 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

لغزش دیسک چیست؟

لغزش‌ دیسک به دیسک بین مهره‌ای از ستون فقرات گفته می‌شود که شکل و یا قوام طبیعی خود را از دست داده‌است. شکل تغییر یافته زمانی اتفاق می‌افتد که مواد نرم داخلی دیسک (نوکلئوس پالپوزوس) از پوشش فیبری خارجی آن (آنولوس فیبروز) بیرون زده یا نشت کند.

لغرش دیسک چیست؟

دیسک‌های بین مهره‌ای شما ضربه گیر ستون فقرات هستند و به انتقال یکنواخت بارها کمک می‌کنند. هنگامی که لغزش‌ دیسک رخ می‌دهد، کل بخش حرکتی، از جمله مهره‌های مجاور، بافت همبند، رگ‌های خونی و اعصاب ممکن است تحت تاثیر قرار گیرد.

چگونه لغزش دیسک رخ می‌دهد

دو دلیل رایج برای لغزش‌ دیسک عبارتند از:

  • انحطاط طبیعی دیسک، که باعث می‌شود هسته پالپوس کمتر هیدراته شده و با افزایش سن ضعیف شود.
  • ضربه به دیسک، که ممکن است به دلیل بلند کردن بار سنگین با استفاده از وضعیت نادرست یا نیروهای خارجی، مانند آسیب شلاق رخ دهد.

به ندرت، اختلالات بافت همبند ستون فقرات یا تغییر در شکل مهره‌های ستون فقرات، مانند ساقه‌های کوتاه، ممکن است باعث ایجاد دیسک لغزنده شود.

دیسک‌های حاوی در مقابل دیسک‌های غیرقابل کنترل

اگر هسته پالپوزوس به طور کامل در خارج از دیسک نشت کند، به آن دیسک غیرمحافظه می‌گویند.

 

مطالعه کنید: دژنراتیو دیسک کمر و عوامل بیماری

انواع درد ناشی ازلغزش‌ دیسک

لغزش دیسک ممکن است باعث درد در ناحیه موضعی مانند گردن یا پشت شما یا در یک مکان دور مانند بازو یا پا شود.

برخی از دیسک‌های لغزنده ممکن است باعث درد نشوند. ممکن است فتق دیسک بدون درد باشد و یا خود به خود بدون درمان برطرف شود.

درد عصب

فتق معمولاً در قسمت  پشت دیسک اتفاق می‌افتد، جایی که فیبروز حلقوی نسبتاً نازک‌تر است. این قسمت از دیسک نیز به ریشه‌های عصبی نخاعی نزدیک است و می تواند این موارد را شامل شود:

  • فشرده سازی مکانیکی این ریشه‌های عصبی، که بسته به محل فشرده سازی ممکن است منجر به درد عصبی یا ضعف در بازو یا پای شما شود.
  • تحریک شیمیایی ریشه‌های عصبی به دلیل نشت مواد التهابی از هسته پالپوس
  • در فتق شدید دیسک، فشردگی طناب نخاعی یا دم اسبی ممکن است رخ دهد.

 

درد موضعی مزمن در لغزش‌ دیسک

لغزش‌ دیسک ممکن است باعث درد موضعی و مزمن، مانند کمردرد یا گردن درد شود. به این نوع درد، درد دیسکوژنیک نیز می‌گویند.

ناپایداری بخش حرکتی

لغزش دیسک به دلیل انحطاط ممکن است باعث بی ثباتی در بخش حرکتی ستون فقرات شود که منجر به درد و افزایش یا کاهش پزشک می‌تواند لغزش‌ دیسک را به دقت تشخیص دهد و سایر علل درد مشابه مانند تومور، شکستگی یا عفونت را رد کند. تشخیص تحرک می‌شود.صحیح همچنین به تدوین یک برنامه درمانی موثر برای کنترل علائم و جلوگیری از پیشرفت آسیب عصبی یا نخاع کمک می‌کند.

 

تماشا کنید: عمل لیزری دیسک

28 آبان 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

درد پایین کمر و لگن چرا به وجود می‌آید؟

درد پایین کمر و لگن ساختارهای وابسته به هم هستند. مشکل در یکی از این ساختارها می‌تواند باعث اختلال در عملکرد و درد درساختار دیگر شود.

  • اگر کمردرد مزمن دارید، ممکن است حرکات لگن شما کاهش یابد و عضلات اطراف مفصل ران شما متشنج و دردناک شوند.
  • اگر یک ناهنجاری در عملکرد لگن شما وجود داشته باشد، ممکن است مکانیک کمر شما تغییر کند و باعث ایجاد درد در هر دو ناحیه شود.

کمر و لگن گروه‌های زیادی از عضلات را به اشتراک می‌گذارند. هنگامی که عضله خاصی تحت تاثیر قرار می‌گیرد، ممکن است منجر به حرکات جبرانی، خستگی و درد در سایر عضلات اطراف شود.

در حالی که برخی از بیماری‌ها ممکن است یک طرف کمر و لگن شما را تحت تاثیر قرار دهند، برخی دیگر می‌توانند همزمان باعث ایجاد درد در هر دو طرف شوند.

 

شدت درد پایین کمر و لگن

درد پایین کمر و لگن شدید و تیر‌کشنده که در یک طرف در قسمت تحتانی کمر و لگن احساس می‌شود ممکن است ناشی از اسپاسم عضلانی، اختلال عملکرد مفاصل ویا فشردگی عصب در این ناحیه باشد. شرایط رایجی که باعث این نوع درد می‌شوند در زیر مورد بحث قرار می‌گیرند.

سندرم پیریفورمیس

اسپاسم عضله پیریفورمیس واقع در عمق باسن ممکن است باعث این موارد شود:

  • درد پایین کمر و لگن متوسط ​​تا شدید کمر، لگن و باسن
  • درد پایین کمر و لگن  ارجاعی که ممکن است به پشت ران کشیده شود
  • ناتوانی در نشستن طولانی مدت

درد معمولاً در یک طرف احساس می‌شود و ممکن است با حرکات مفصل ران بدتر شود، مانند هنگام بلند شدن از رختخواب.

سندرم پیریفورمیس معمولاً به دلیل فعالیت بیش از حد عضلات چرخاننده ران (که به چرخش لگن به سمت داخل یا جانبی کمک می‌کند) یا نشستن بر روی سطوح سخت برای مدت طولانی ایجاد شود. آسیب به باسن نیز ممکن است باعث این درد شود.

 

مطالعه کنید: علل کمردرد

اختلال عملکرد مفصل ساکروایلیاک

التهاب در مفصلی که ستون فقرات پایینی شما را به لگن، مفصل ساکروایلیاک متصل می‌کند، می‌تواند باعث شود:

  • درد شدید و کوبنده که مستقیماً در قسمت تحتانی درد پایین کمر و لگن و باسن احساس می‌شود
  • دردی که ممکن است به پشت ران شما کشیده شود، اما معمولاً تا زیر زانو کشیده نمی‌شود

برخی موقعیت‌ها یا فعالیت‌ها ممکن است باعث تشدید درد شما شوند، مانند رفتن از حالت ایستاده به نشستن، بالا رفتن از پله‌ها یا دراز کشیدن به سمت آسیب‌دیده.

مفصل ساکروایلیاک ممکن است به دلیل آرتریت، ضربه یا استرس مکرر در مفصل به منبع درد در ناحیه درد پایین کمر و لگن و باسن تبدیل شود. این مفصل همچنین منبع شایع درد در زنان باردار به دلیل تغییرات هورمونی و بدنی در ناحیه مفصل است (ماه 8و9 بارداری).

در حالی که درد مفصل ساکروایلیاک در یک طرف شایع‌تر است، می‌تواند هر دو طرف کمر و لگن را نیز درگیر کند.

علائم سندرم پیریفورمیس و اختلال عملکرد مفصل ساکروایلیاک ممکن است شبیه رادیکولوپاتی کمری باشد که معمولاً سیاتیک نامیده می‌شود.

 

درد و سفتی در ناحیه کمر و لگن

احساس سفتی می‌تواند همراه با درد در ناحیه کمر و لگن باشد. این علامت معمولاً یک مکانیسم محافظ بدن برای جلوگیری از آسیب بیشتر دراین ناحیه است. سفتی که با درد ایجاد می‌شود می‌تواند ناتوان کننده باشد و عملکرد کمر، لگن و ساق پا را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. در اینجا چند بیماری رایج وجود دارد که ممکن است باعث ایجاد این علائم با هم شوند:

همسترینگ کشیده شده

سفتی در همسترینگ به دلیل آسیب فشاری ممکن است بیومکانیک ستون فقرات شما را تغییر دهد.

همسترینگ‌های سفت طول کوتاه تری دارند و این تغییر می‌تواند بر انحنای قسمت پایینی ستون فقرات شما تأثیر بگذارد و همراستایی کمر با لگن شما را مختل کند. ممکن است احساس سفتی در کمر با یا بدون درد داشته باشید. سفتی معمولاً زمانی که ستون فقرات خود را به سمت جلو خم می‌کنید بیشتر مشخص می‌شود. برخی افراد نیز برای جلوگیری از خم شدن مفاصل لگن و زانو با پای سفت راه می‌روند.

آرتروز مفصل ران

انحطاط مفصل ران (استئوآرتریت هیپ) مرتبط با سن می‌تواند باعث درد لگن و سفتی در لگن شود.

آرتروز هیپ باعث سفتی و کاهش قابل توجه دامنه حرکتی مفصل ران می‌شود. این تغییر می‌تواند باعث متمایل شدن لگن به سمت جلو شود و انحنای پایین ستون فقرات را مختل کند. انحنای پایین ستون فقرات به سمت داخل (لوردوز) ممکن است بارزتر شود و گاهی اوقات باعث برآمدگی یا فتق دیسک‌های پایینی ستون فقرات می‌شود.

این وضعیت ممکن است به مرور زمان باعث انحطاط مفاصل ستون فقرات نیز شود و در نتیجه مشکل پیشرفته‌تری به نام سندرم ستون فقرات ایجاد شود.

 

این فهرست کامل از همه علل احتمالی کمردرد و لگن نیست. اگر احساس درد یا سفتی در ناحیه کمر و لگن دارید که با خودمراقبتی برطرف نمی‌شود و بر فعالیت‌های روزانه‌تان تأثیر می‌گذارد، با پزشک خود صحبت کنید. یک پزشک می‌تواند به طور دقیق علت مشکل کمر شما را تشخیص دهد و یک برنامه درمانی برای بیماری زمینه ای تنظیم کند.

 

تماشا کنید: درمان کمردرد

23 آبان 1401 توسط آناهیتا سلیمی 0 دیدگاه

درد دنبالچه و شناخت علل آن

کوکسیدینیا که معمولاً درد دنبالچه نامیده می‌شود به درد مداوم در انتهای ستون فقرات اشاره دارد. ممکن است این درد پس از ضربه مستقیم یا خود به خود بدون عامل محرک خاصی ایجاد شود. درد معمولاً برای هفته‌ها تا ماه‌ها طول می‌کشد و می‌تواند ناتوان‌کننده شود.

اهمیت استخوان دنبالچه شما

این استخوان مثلثی در قسمت انتهایی ستون فقرات شما معمولاً از 3 تا 5 بخش استخوانی جوش خورده تشکیل شده است. استخوان یک مفصل با استخوان خاجی در بالا تشکیل می دهد و حرکت محدودی دارد. وظایف اصلی استخوان دنبالچه عبارتند از:

  • به چندین ماهیچه و رباط در ناحیه لگنی متصل می‌شود
  • کف لگن شما را حمایت می‌کند
  • کنترل اختیاری روده را فراهم می‌کند
  • با حرکت رو به عقب، زایمان طبیعی (در زنان) را تسهیل می‌کند

ناحیه درد دنبالچه به خوبی عصب دهی می‌شود و در صورت آسیب می تواند به منبع درد قابل توجهی تبدیل شود.

5 علت احتمالی درد دنبالچه

درد دنبالچه می‌تواند در اثر ضربه مستقیم، آسیب مکرر یا تخریب مفصل دنبالچه ایجاد شود. در اینجا 5 علت احتمالی درد دنبالچه آورده شده است:

  1. کبودی دنبالچه، شکستگی یا دررفتگی

آسیب به بخش های استخوانی یا رباط های دنبالچه ممکن است به دلیل 1،3 رخ دهد:

  • ضربه مستقیم به باسن، مانند لیز خوردن روی یخ یا افتادن از پله ها و فرود آمدن در حالت نشسته
  • زايمان، زماني كه دنبالچه بيرون از دامنه حركت طبيعي خود به عقب برگردد
  • باردار بودن یا اضافه وزن ممکن است احتمال کبودی دنبالچه در اثر ضربه را افزایش دهد.
  1. تغییرات تشریحی در درد دنبالچه

به طور معمول، یک درد دنبالچه معمولی در موقعیت کمی به جلو کج می‌شود. اگر این موقعیت به دلیل تغییرات آناتومیکی تغییر کند، دنبالچه می تواند:

  • در صورت قرار گرفتن بیشتر به سمت عقب، به بافت های نرم برخورد کند
  • در صورت قرار گرفتن بیشتر به سمت جلو، حرکات روده یا زایمان را مسدود کند

بخش‌های دنبالچه نیز می‌توانند ناپایدار شوند و منجر به بی‌ثباتی دینامیکی دنبالچه شوند. این حالت باعث حرکت بیش از حد یک یا چند سگمنت به خصوص در حالت نشسته می شود.

  1. خار استخوان درد دنبالچه

ضخیم شدن یا رشد بیش از حد استخوان (خارهای استخوانی) در نزدیکی نوک دنبالچه شما می تواند طول و یا زاویه طبیعی آن را تغییر دهد. هنگامی که شما صاف می نشینید یا به عقب خم می شوید، خار(های) استخوان می تواند روی پوست و بافت‌های زیرین آن گیر کرده و باعث درد شود.

  1. آرتریت دنبالچه

ممکن است آرتریت دژنراتیو (استئوآرتریت) به دلیل ساییدگی و پارگی در مفاصل دنبالچه ایجاد شود و در نتیجه درد‌دنبالچه ایجاد شود.

  1. عفونت‌ها و تومورهای دنبالچه

در موارد نادر، تومورها یا عفونت‌ها ممکن است بر روی دنبالچه اثر بگذارند و باعث درد شوند. کندروما، یک تومور بدخیم استخوانی تمایل به ایجاد در ناحیه دنبالچه را دارد.

استئومیلیت (عفونت استخوان) ممکن است روی دنبالچه در افرادی که دارای شرایط پزشکی هستند، مانند نقص ایمنی، سپسیس، یا جراحی قبلی دنبالچه، تأثیر بگذارد.

بیش فعالی عضلات کف لگن نیز ممکن است به درد‌دنبالچه یا افزایش آن کمک کند.

مشکلات استخوان دنبالچه نشستن را دردناک می کند.

آسیب‌های دنبالچه معمولاً علائم کلاسیک دارند. بسته به علت و شدت، درد ناشی از دنبالچه آسیب دیده می‌تواند خفیف تا شدید باشد و از یک درد مبهم تا درد تیز و کوبنده متغیر باشد.

سه علامت منحصر به فرد آسیب استخوان دنبالچه عبارتند از:

  • درد در هنگام نشستن: هنگامی که می‌نشینید، بخش زیادی از وزن بدن شما روی ناحیه دنبالچه شما قرار می‌گیرد. هنگامی که کوکسیدینیا دارید، نشستن ممکن است ناراحت کننده باشد و باعث درد موضعی در ناحیه اطراف دنبالچه شما شود. نشستن روی هر دو سطح سخت و نرم ممکن است باعث ایجاد درد شود.
  • درد در حین خوابیدن: اگر در حالت نشسته به پشت خم شوید، ممکن است به دلیل وزن اضافی روی دنبالچه، درد در دنبالچه شما افزایش یابد.
  • درد هنگام ایستادن از حالت نشسته: انتقال از حالت نشسته به حالت ایستاده ممکن است درد‌دنبالچه شما را تشدید کند. این افزایش درد ممکن است بیشتر در بی‌ثباتی دینامیکی دنبالچه رخ دهد، به دلیل حرکت بیش از حد استخوان‌های دنبالچه در هنگام نشستن و بازگشت سریع به حالت طبیعی در هنگام ایستادن.

در حالت نشسته: درد‌دنبالچه ممکن است با خم شدن به جلو یا تکیه دادن به یک باسن تسکین یابد، که باعث کاهش وزن روی استخوان دنبالچه می‌شود.

نکاتی برای تسکین درد دنبالچه

درد دنبالچه معمولاً خود به خود بهبود می‌یابد. شما می‌توانید درد‌دنبالچه خود را در خانه مدیریت کنید:

  • استفاده از کوسن های دنبالچه ای (کوسن های دونات مانند یا u شکل ) در حالت نشسته
  • اعمال گرما و یخ درمانی در ناحیه دردناک
  • در نظر گرفتن داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی موضعی و خوراکی بدون نسخه (OTC)
  • مصرف نرم کننده‌های مدفوع OTC برای کاهش فشار روی دنبالچه در حین اجابت مزاج
  • اصلاح فعالیت‌ها (نشستن کمتر)

اگر درد‌دنبالچه شما با این اقدامات کاهش پیدا نکرد، برای معاینه تشخیصی دقیق‌تر و درمان پزشکی با پزشک مشورت کنید. پزشک ممکن است تزریق استروئید یا بلوک عصبی، دستکاری دنبالچه ویا فیزیوتراپی کف لگن را برای مدیریت درد دنبالچه شما توصیه کند. در موارد نادر و بسته به علت، جراحی برداشتن دنبالچه (کوکسیژکتومی) ممکن است توصیه شود. جهت تزریق اپیدورال می‌توانید با کلینیک درد مهرگان تماس بگیرید.

 

تماشا کنید: تزریق در ناحیه دنبالچه (کودال)